அன்டன்
அப்பா?
ஆல்மா.
- என்ன செய்றீங்க? - உன் காலுறை நழுவியது.
- தயவு செய்து அதை செய்ய வேண்டாம். - என் காலுறைகள் என்னாவது?
- பெக்கா, நீ காலுறைகள் அணியவில்லை. - ஏன் அணியவில்லை?
ஏனெனில் நீ ஒரு நாய். காலுறை வாங்க நாயிடம் பணமில்லை.
ஆனால் எனக்கு காலுறைகள் வேண்டும். ஆல்மாவின் காலுறைகள் போல் வேண்டும்.
- இது வழக்கமானது. - ஆல்மா, உன் தங்கையிடம் அன்பாக இரு.
அப்பா!
அப்பா, அப்பா, அப்பா! எனக்கு காலுறைகள் வேண்டும்.
சரி, உன் உடை அலமாரிக்கு போய் சிலவற்றை எடுத்துக்கொள்ளேன்?
ஆனா எனக்கு ஆல்மாவின் காலுறை வேணும்.
ஆல்மா, உனது காலுறைகளை பெக்காவிடம் கொடு.
இல்லை, அது நியாயமில்லை. அவை எனது காலுறைகள்.
சரி. ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு காலுறை கிடைக்கும். அனைவருக்கும் மகிழ்ச்சி தானே?
வேண்டாம், அம்மா!
சரி, இதை நான் சமாளிக்கிறேன். இங்கே வா.
உனக்கு இங்கேயே ஒரு விசேஷ ஜோடி காலுறைகளைச் செய்கிறேன்.
அகன்ற பாதையிலிருந்து நேரடியாக. பாரிஸிலிருந்து.
இதோ. சமீபகால நவீன ஆடை.
அப்பா, என்னால் நாளிதழ் காலுறைகள் அணிய முடியாது.
அதை நம்பு. முயற்சித்து பார். முயற்சி செய்!
நீ காலுறையில் நம்பிக்கை வைக்கணும்.
அடக் கடவுளே. நீ என் காலுறையை நாசப்படுத்துகிறாய்!
தி கேக் ஆஃப் பருவம் 3
கண் விழிக்கிறாயா?
பேச முடியாத அளவு மருந்து மயக்கத்தில் இருக்கிறாளா?
நான் செவிலியரை அழைக்கப் போறேன்.
நீ இறந்திருந்தால் என் நிலைமை எத்தனை மோசமாகியிருக்கும் என்று தெரியுமா?
ஹேய், அப்பா, மிட்டாய் வாங்க திரும்பவும் வெளியே போகட்டுமா?
உன்னுடன் வருகிறேன். அம்மாவிடம் சொல்லாதே.
அந்தக் கதை எனக்கு புரியவேயில்லை.
தெரியுமா, இந்தப் பெண் இருக்கிறாள், டோரத்தி, சரிதானே?
அவள் சாதாரண அறுவை வாழ்க்கை வாழ்கிறாள்
ஒரு உற்சாக வாழ்வு வாழ வாய்ப்பு பெறுகிறாள்,
அவள் விரும்புவது வீட்டுக்கு போவது தான்.
ஹேய், அபாரமாக ஏதும் செய்ய உனக்கு வாய்ப்பு கிடைத்தால்,
அனைத்தும் சாதாரண நிலைக்கு திரும்ப விரும்புவாயா?
நான் எப்போதும் நினைப்பேன், நனையும்போது சூனியக்காரி இறப்பாள் என்றால்,
அவள் சிறுநீர் கழிக்கையில் கவனமாக இருக்கணும்.
அது ஆழ்ந்த கருத்து, அது.
பணி அழைப்பு. காத்திரு.
ஹலோ, ஃபார்னாஸ்.
மெதுவாக. மெதுவாக சொல்லு. புரியல... அது சரியாக இருக்காது.
சோதித்துப் பார்...
வேண்டாம். 911-ஐ அழைக்காதே. 911-ஐ அழைக்க வேண்டாம்.
உடனே அங்கு வருகிறேன்.
- அப்போ நான் போகணும். - என்ன?
நீ இங்கேயே இரு, சரியா?
இல்லை, திரும்பவும் கூடாது, அப்பா. எனக்கு இந்த இடம் தெரியாது.
இங்கிருந்து என்னால் வீடு திரும்ப முடியாது.
இங்கேயே இரு. உனக்காக திரும்பி வருவேன்.
அப்பா! அப்பா!
டாக்டர். ஃப்ளோரெஸ், 182வுக்கு அழையுங்கள், தயவு செய்து.
இருக்கைப் பட்டி போடாமல் என்ன செய்து கொண்டிருந்தாய்?
என்னையோ உன் தங்கையைப் பற்றியோ நீ நினைக்கல, அதை சொல்வேன்.
- இது மிக்க மோசமான நேரம். - ஆம்.
நான் மோசமான நேரத்தில் கிட்டதட்ட இறந்ததற்கு மன்னிக்கணும்.
அது என் அபார சுயநலம்.
உனது மருத்துவரைப் பார்த்தேன்.
உடற்பயிற்சி சிகிச்சையை நீ நாளை தொடங்கலாம் என்றாள்.
எல்லாம் சரியாகி விடும்! எத்தனை அபாரமானது?
முற்றிலும் அபாரமானது. உடற்பயிற்சி சிகிச்சைக்கு ஆவலுடன் காத்திருக்கேன்.
சரி. நீ நலமாகப் போகிறாய் என்று நான் ஆவலுடன் உள்ளேன்.
நாம் சண்டையிட்டது பற்றி மிகவும் வருந்துகிறேன், தெரியுமா?
எனக்குத் தெரியும்னு தோணல.
சரி, பரவாயில்லை.
சரி.
நாம் நிறைய திருமண ஏற்பாடுகள் செய்யணும். நீ நலமாவது எனக்கு அவசியம்.
ஆம், நான் தொய்வடைந்ததற்கு வருந்துகிறேன்.
எப்படின்னா, நான் நினைவிழந்திருக்கும் போது விஷயங்களை சீர்செய்வது மிக கடினம்.
அந்த சாக்கை எப்போதும் பயன்படுத்த மாட்டியே?
கொஞ்ச காலத்துக்கு இருக்கலாம், ஆம்.
இல்லை.
சரி, பகுதியாக.
என்ன? பகுதியாக என்ன?
- என்ன "பகுதியாக என்ன"? - என்ன?
சாம் சீருடை வாங்க வேண்டும்.
அவனது சிப்பந்தி சீருடை இருக்கு. அதை அணிந்தால் போதாதா?
- சாமுக்கு சீருடை ஏன்? - உன் திருமணத்திற்கு.
சாம் என் திருமணத்திற்கு ஏன் வரணும்?
அப்போ, என் காதலன் உன் திருமணத்திற்கு வரக்கூடாதா?
சரி.
நீ கொஞ்சம் ஓய்வெடுக்கணும்.
சும்மா சொல்றேன், ரீடை விரும்பும் ஒரே நபர் அவனாகத்தான் இருப்பான்.
மக்களுக்கு ரீட் பிடிக்கும்.
இரு.
இது கனவா?
- இல்லை. - இல்லை.
சரி, பகுதியாக.
சரி. உங்களுக்கு ஏதும் வேண்டுமென்றால் சொல்லுங்கள்.
நன்றி, சார். நலமாகவே இருப்பேன்.
சரி.
ஹேய்.
நாம் வெளியில் இருக்கிறோமா?
அப்படித் தோன்றவில்லை.
ஹேய், குழந்தைகள் உனக்காக ஏங்குறாங்க.
இந்த வாழ்த்து அட்டையை உனக்காக செய்தனர்.
ஆலிவர் பின்பக்கத்தை வரைந்துள்ளான்.
ஆம், அது இதயம் என்று நினைக்கிறேன்.
அவன் எனக்கு பிரியமானவன்.
ஹேய், நீ நலமானதில் மகிழ்ச்சி.
- அதிக வேலையை தவற விடுவதில் வருத்தம். - இல்லை.
அதைப்பற்றி தயவுடன் கவலைப்படாதே. மோசமான விபத்தில் சிக்கினாய்.
என்ன வினோதம்னு தெரியுமா?
என் காதலன் வரும் முன் என்னைப் பார்க்க நீ வந்தாய்.
என்ன சொல்கிறாய்? சாம் இப்போதுதான் சென்றான்.
- சென்றானா? - ஆம்.
அழகாக இருக்கு.
உனது வாழ்த்து அட்டைகளை நேசிக்கிறேன்.
பல வாரங்களுக்கு முன், நீ விபத்தில் சிக்கியபோது செய்தேன்.
நீ நினைவுக்கு திரும்புவாயா என்று எனக்குத் தெரியவில்லை,
அதனால் அதை காலியாக விட்டேன்.
என்னை மன்னித்துவிடு.
எதற்காக?
- ஏறத்தாழ இறந்ததற்கு. - இல்லை, இல்லை, பரவாயில்லை.
புரியுதா, "பரவாயில்லை, நீ ஏறத்தாழ இறந்தாய்" என்பது போல் அல்ல,
தெரியுமா, பரவாயில்லை என்பது போல. நல்லது தான்.
புரியுதா, அது நல்லதல்ல, ஆனால் தெரியுமா, நல்லதல்ல-அல்ல இல்லை.
எல்லாம் நலம்தானே?
எல்லாம் நலமென்று நினைக்கிறாயா?
அப்படித்தான் நினைக்கிறேன்.
அப்போ, ஆம், எல்லாம் நலம்தான்.
சரி.
ஏதும் வேண்டுமென்றால் சொல்லுங்கள்.
நன்றி, சார். நலமாகவே இருப்பேன்.
சரி.
ஹேய்.
இரு. அப்போ அது சாம்.
ஆம், ஆமாம், அது சாம் தான்.
ஆனால் அது செவிலியருடன் இதற்குமுன் நடந்தது. நடந்தது அல்லவா?
நான் ஒரு வினோத சுழலில் மாட்டியிருப்பதாக உணர்கிறேன்.
ஆம், புரிகிறது.
என்ன நடக்கிறது?
சரி, நான் சொல்வது, நீ இறந்தவர்கள் உலகில் ஒரு கால் வைத்துள்ளாய்
வாழ்பவர் உலகில் மற்றொரு கால்,
ஏதோ ஒருவித ஆன்ம பரிமாணத்தின் மூலம் என்னுடன் தொடர்பு கொள்கிறாய்,
காலம் மற்றும் இடம் பற்றியதான உனது புரிதலை விபத்து அசைத்துள்ளது
எப்படியோ உனக்கு சக்தியைக் கொடுத்துள்ளது
விஷயங்களை வரிசையின்றி காண்கிறாய், அதெல்லாம் ரொம்ப...
குழப்பமானது.
குழப்பம் தந்தாலும், உற்சாகமும் சுதந்திரமும் அளிக்கிறது.
அல்லது இதெல்லாம் ஏதோ காய்ச்சல் கனவு, மயக்க மருந்து வேலை, தலைக்காயம் போன்ற விஷயம்.
அந்த முழு சீஸ் ரொட்டியையும் உண்பாயா?
உனது உதவி தேவை.
நீ எனக்கு உதவ ஒத்துக்கொள்ளும் வரை உன்னை இங்கிருந்து போக விட முடியாது.
- என்ன உதவி? - உனக்குத் தெரியுமென்று நினைக்கிறேன்.
இல்லை. எனக்குத் தெரியாது.
உனது உதவி தேவை. நீ எனக்கு உதவணும்.
பால்
இதென்ன?
எனக்கு உதவ சம்மதித்திடு. நீ சம்மதிக்கும்வரை போகவிட முடியாது.
எனக்குப் புரியல!
சரி.
இதை மறுபடியும் முயற்சிப்போம்.
டாக்டர். ஃப்ளோரெஸ், 182க்கு அழையுங்கள், தயவுசெய்து.
இருக்கைப்பட்டி அணியாமல் என்ன செய்தாய்?
என்னையோ உன் தங்கை பற்றியோ நீ நினைக்கல, அதை சொல்வேன்.
இது மிக்க மோசமான நேரம்.
நான் மோசமான நேரத்தில் கிட்டதட்ட இறந்ததற்கு மன்னிக்கணும்.
அது என் அபார சுயநலம்.
இருங்க. இதை நாம் மறுபடியும் செய்யணுமா?
- எதை மறுபடியும் செய்யணும்? - பெக்கா எங்கே?
உடல் சிகிச்சை எவ்வளவு அருமையானது என்று அவள் என்னிடம் சொல்லணும் தானே?
மருத்துவமனையின் கள்ளிச்செடி தோட்டத்திலிருக்கா.
மருத்துவமனை கள்ளிச்செடி தோட்டம் என்றால் என்ன?
அப்போ, உன் மருத்துவரைப் பார்த்தேன்.
உடற்பயிற்சி சிகிச்சையை நீ நாளை தொடங்கலாம் என்றாள்.
எல்லாம் சரியாகி விடும்! எத்தனை அபாரமானது?
அப்போ, நாம் இதை மறுபடியும் செய்யணும்.
எதை செய்யணும்?
நாம் முன்பு சண்டையிட்டோம் என்றாய். அது எதைப் பற்றியது?
உனக்கு நினைவில்லையா?
புரியுதா, சரியாக சொன்னேன்னு நினைவிருக்கு.
சரி, நீ சரியாக இல்லை, அதனால்...
பரவாயில்லை. அதை மறந்து விடலாம். இதை புதிய தொடக்கம் என்று நினைக்கலாம்.
எனக்கு எளிது.
நீ நலமாவதில் எனக்கு மிக மகிழ்ச்சி.
எனது மணப்பெண் தோழி முதுகு பட்டியுடன் இருப்பதை விரும்ப மாட்டேன்.
புரியுதா, அது எப்படித் தெரியும்?
தெரியாது.
நான் கார் விபத்தில் சிக்கி பிழைத்து, அதிர்ஷ்டவசமாக உயிருடன் இருப்பது மாதிரியா?
சரி, அப்படி செய்யாதே. நான் நகைச்சுவை செய்தேன் என்று அறிவாய்.
இல்லை, நீ நகைச்சுவை செய்யல.
நான் ஏறத்தாழ இறந்தேன், ஆனா உன் கவலை எல்லாம் உனது கச்சிதமான
அழகிய இளவரசி நிச்சயதார்த்தத்தில் இருந்து திசை திருப்புகிறேன் என்பது தான்.
ஒருமுறைக்காவது, மக்கள் என்னை கவனிக்கின்றனர், அது உன்னை எரிச்சலாக்குது.
ஒருமுறையா?
ஆல்மா, அனைவரும் எப்போதும் கவனிப்பது உன்னைத்தான்.
நான் பள்ளித்தேர்வுகளில் வெற்றியடைந்தேன், நீ கல்லூரிப்படிப்பை உதறினாய்.
நான் நீச்சல்போட்டியில் பங்கேற்றதை யாரும் கண்டுக்கல, நீ உன்னை அறுத்துக்கிட்டே.
என்னமோ புதிய தொடக்கமாம்.
எனது 21 வயதானது, போதைப்பொருள் வாங்கியதற்காக பிடிபட்டாய்.
- உனக்காக போதைப்பொருள் வாங்கினேன்! - உனது காது கேட்பது,
உனது சிறப்பு மருத்துவர்கள், உனது சிறப்பு வகுப்புகள் பற்றி
- ஆரம்பிக்காதே! - அதை விரும்பியதா நினைச்சியா?
ஒரு வருடம் என்னைப் பற்றி இருக்க நினைத்தேன், அதை நாசமாக்கினாய்!
நான் நினைவிழந்திருந்தேன்!
பொத்தானை அழுத்தவும்.
ஏற்கனவே அழுத்தினேன். வேலை செய்யல!
- மறுபடியும் அழுத்து. - இல்லை! உனக்குத் தெரியல?
வினோத சுழலில் சிக்கினோம், நம்மை வெளியெடுக்க முயல்கிறேன்,
ஆனால் நான் நன்கு கவனிக்கணும்!
- ஆல்மா! - ஆல்மா!
பிடிச்சிட்டேன். அப்பா உன்னை பிடித்தேன்.
இதை தாங்க முடியாதுன்னு தெரியும். இதெல்லாம் உனக்கு புதிது.
நினைவிருக்கா, செயற்கை கேட்கும் கருவி பொறுத்தியபின் முதல் முறையாக நீ கேட்டாய்,
ஆனால் உன் மூளைக்குப் புரியவில்லையே?
தெரியுமா, அதை புரிந்து கொள்ள முடியலையே?
அனைத்தும் மணிகள், வாத்துகள், ரோபோக்கள் போலக் கேட்டது.
சரி. இது அது போலத்தான்.
நீ என்னுடன் பேச முடிகிறது,
ஏனெனில் கார் விபத்து, ஒரு திரைச்சீலையை விலக்கியது.
நீ என்னுடன் பேச முடிவது எனக்கு அவசியம்,
ஆனால் நாம் இப்போது உனது திறமையை வளர்க்க வேண்டும்.
தெரியுமா, இது கேட்பதற்கு ஒரு புதிதான முறை போன்றது.
ஜெரல்டீன் போன்று என் மனநலத்தை இழக்கிறேனா?
இல்லை. இல்லை.
சரி, ஆம் மற்றும் இல்லை.
புரியுதா, உனது பாட்டி, தனது மனநலத்தை இழக்கவில்லை,
நிஜத்துக்கு திரும்பிவரும் வழியைத் தொலைத்தாள்.
தெரியுமா, உனக்குத் தெரியும் நிஜம், அல்லது உனக்கு முன்பு தெரிந்த நிஜம்...
உனக்கு இன்னும் தெரிந்த நிஜம், நீ நிஜத்தை தொடர்ந்து அறிவாய்
நாம் இதை சரியாக செய்தால்.
என்ன சொல்றீங்க?
சிலரின் மூளைகள் அதிக திறனுள்ளவை.
அவர்கள் அதிகம் பார்ப்பார்கள்,
அதிகம் உணருவார்கள், அதிகம் அறிவார்கள், சரியா?
உனது பாட்டி அவர்களுள் ஒருத்தி, நீயும் தான்.
"அவர்களுள் ஒருத்தி"? நீங்கள் சொல்வது...
பழங்குடி கலாசாரங்களில்,
காட்சிகளைக் காண்பவர்களும், ஓசைகளைக் கேட்பவர்களும்,
அவர்கள் ஷாமன்கள், தெரியுமா? அவர்கள் புத்திமான்கள்.
- ஆம், நிச்சயமாக. - ஆனால் மேற்கத்திய கலாசாரத்தில்,
அறையில் அடைக்கப்படுகின்றனர், அல்லது தெருவில் விடப்படுகின்றனர்.
- அப்போ... - அதனால்,
நாம் உனது திறமையை கவனமாக வளர்க்கணும்.
அல்லது நான் தெருவில் விடப்படுவேனா?
- தெரியவில்லை, அப்பா. - சரி.
மறுபடியும்.
இருக்கைப்பட்டி போடாம என்ன செய்தாய்?
என்னையோ உன் தங்கையைப் பற்றியோ நீ நினைக்கல, அதை சொல்வேன்.
இது மிக்க மோசமான நேரம்.
எங்கே போகிறாய்?
உனக்கு பழரசம் கொண்டு வர்றேன்!
சரி. அடடா. சரி, இது எதுவும் நிஜமல்ல.
நிஜமானது நான் மட்டுமே.
நான் கவனிக்கணும். அட, கவனித்து விழித்தெழ வேண்டும்
பொத்தானை அழுத்தவும்.
ஏற்கனவே அழுத்தினேன். வேலை செய்யல!
- மறுபடியும் அழுத்து. - இல்லை! உனக்குத் தெரியல?
வினோத சுழலில் சிக்கினோம், நம்மை வெளியெடுக்க முயல்கிறேன்,
ஆனால் நான் நன்கு கவனிக்கணும்!
- ஆல்மா! - ஆல்மா!
ஆல்மா, இரு!
- ஆல்மா! - ஆல்மா!
"சாக்லேட்" என்ற சொல் நம் தோழர்களான ஆஸ்டெக்ஸிடமிருந்து வருகிறது, தெரியுமா?
அது தெரியாது, பெத், ஆனால் இங்கிருக்கும் இது மிக அழகானது.
அழகிய உருவம்.
அதென்ன அசிங்கம்?
சரி, எனக்குத் தெரியவில்லை,
ஆனால் அவள் கேக்கால் செய்யப்பட்டிருந்தால், நமக்கு வெற்றியாளர் கிடைத்தார்.
உனக்கு வேகமா தனிமையா பிடிக்குமா?
பிடிக்காது.
இல்லை. இல்லை, இல்லை, இல்லை.
இல்லவேயில்லை. நான் வெளியேறணும்.
- ஹேய், ஹேய். - நான் போகணும்.
ஹேய், உட்காரு. உட்காரு.
நீ விபத்தில் சிக்கினாய். நீ மருத்துவமனையில் இருக்கிறாய்.
இல்லவேயில்லை, நான் மருத்துவமனையில் இல்லை. வீட்டில் இருக்கேன்!
வீட்டில் இருக்கேன்.
வீட்டிலிருக்கேன், இன்றிலிருந்து இரண்டு வாரங்கள் ஆனது.
பெக்கா, செவிலியரை அழைத்துவா!
நான் சாமுடன் சமையலறையில் இருக்கேன்,
ஜெஃப் அவளது கிண்ணத்திலிருந்து உண்கிறாள்.
அழகிய இரவு.
என்ன நடக்குதுன்னு எனக்குப் புரியல.
இன்னும் என் மேல் கோபமாக இருக்கிறாயா?
இல்லை.
நீ என்னிடம் ஏன் சொல்லவில்லை என்று எனக்குப் புரியவில்லை.
சரி, என் மேல் உனக்கு கோபமே இல்லையா?
கோபமில்லை. எனக்கு...
எனக்கு தலை வலிக்கிறது.
- உனக்கு இன்னும் தலைவலி வருகிறதா? - பெரிய விஷயமில்லை.
நான் நலம்தான். எல்லாமே நலம்தான்.
இல்லை.
இல்லை, இல்லை, இல்லவேயில்லை.
இங்கேயே இரு.
நாசம்.
நீ உன்னை மிகவும் வருத்துகிறாய். நீ தயாராக இல்லை.
எனக்கு என்ன செய்றீங்க?
எல்லா மாயையையும் நீ ஒரேடியா உள்ளே விடுறே. அதை செய்தா, உனக்கு பைத்தியம் பிடிச்சிடும்.
கொஞ்சமாக மாயையை உள்ளே விட வேண்டும்,
உனது உடலை திடமாக வைத்துக்கொள்ளணும்.
உடலை திடமாக வைக்கணுமா?
உன்னிடம் இருப்பது பொக்கிஷம், ஆல்மா, அதனால் தான் விபத்தை தோற்றுவித்தேன்.
நீங்க செய்தீங்களா?
உன் உதவி தேவையென்பதால் நீ விழிப்பது எனக்கு தேவையாக இருந்தது.
எனக்கு உதவக்கூடியது நீ மட்டுமே.
எதற்கு உதவணும்?
உன்னை விட்டுப்போன ஹாலோவீன் இரவு, நான் விபத்தில் சிக்கவில்லை, கொல்லப்பட்டேன்.
நிஜமான நிஜம் எது என்று அறியும் உன் திறமையால்,
நடந்ததை நம்மால் மாற்ற முடியும்.
ஆனால் நீ "சரி" என்று சொல்லணும்.
நீ ஒப்புக்கொள்ளணும்.
ஆல்மா.
எங்கே போயிருந்தாய்?
காத்திருந்தேன். அப்பா சொன்னார்... அப்பா எங்கே?
எங்கே போனாய்? எங்களை பயமுறுத்தினாய்.
கேளு.
- ஒரு விபத்து நடந்தது. - என்ன விபத்து?
என்ன சொல்றீங்க? அப்பா எங்கே?
ஆல்மா, தயவுசெய்து.
அழுவதை நிறுத்து.
ஆல்மா! ஆல்மா!
டாக்டர். ஃப்ளோரெஸ், 182வுக்கு அழையுங்கள், தயவு செய்து.
- என்ன நினைத்தாய்... - மன்னிக்கணும்.
இருக்கைப்பட்டி அணியாததற்கு வருந்துகிறேன்.
சில நேரம், என்னை மட்டுமே நினைக்கிறேன், காயப்படுத்தக் கூடியவர்களை நினைப்பதில்லை.
பழரசம் கொண்டு வர்றேன்.
உனது மருத்துவரைப் பார்த்தேன்.
உடற்பயிற்சி சிகிச்சையை நீ நாளை தொடங்கலாம் என்றாள்.
எல்லாம் சரியாகி விடும்! எத்தனை அபாரமானது?
மிக மிக அபாரமானது.
- வாயை மூடு. அது அபாரமானது. - தெரியும். நிஜமா தான் சொல்றேன்.
சரி, நல்லது, ஏன்னா என் மணப்பெண் தோழி முதுகு பட்டியோடு இருந்தா எப்படியிருக்கும்?
புரியுதா, உனக்கு விசேஷமான உடை வாங்க வேண்டியிருக்குமோ?
நான் இதை வேணும்னு செய்யலன்னு தெரியுமா?
தெரியும்.
நீ இருக்கணும்னு விரும்பறேன்.
நீ இல்லாமல் என்னால் திருமணம் செய்துகொள்ள முடியாது.
அது திட்டமல்ல.
திட்டம் என்னன்னா, என் திருமணத்துக்கு நீ இருக்கணும்,
நான் குழந்தைகள் பெறும்போது நீ இருக்கணும்,
எனது குழந்தைகள் வளர்ந்து திருமணம் செய்யும்போது நீ இருக்கணும்.
நீ எப்போதும் இருப்பது எனக்கு அவசியம்.
அது தான் எப்போதுமே உள்ள திட்டம்.
நீ இல்லாமல் என்னால் அதை செய்யமுடியாது.
பெக்கா...
நான் இறக்காமல் உன் திருமணத்தில் பங்கேற்பதில் மகிழ்ச்சி.
எனக்கும் மகிழ்ச்சி தான்.
ஹேய். என் காலுறைகளை நீ அணிய வேண்டுமா?
வேண்டாம்.
சரி.
நல்ல செயல், குழந்தாய்.
என்ன சொல்கிறாய்? வீடு திரும்ப தயாரா?
என்ன விஷயம்?
அட, என்னிடம் சொல்லலாம்.
நீங்கள் இருந்திருக்கணும்.
அது தான் திட்டம்.
என்னால் முடியாது.
நீங்கள் இருக்க மாட்டீர்கள் என்றால் என்னால் செய்ய முடியாது.
என்னை மன்னித்திடு.
உனக்கு துணையாக நான் இருக்காததற்கு வருந்துகிறேன், அன்பே.
ஆனால், இப்போ இருக்கேன், நீயும் இருக்கே,
உனது உதவி தேவை, அதனால் என்னைக் கைவிடாதே, ஆல்மா.
உங்களைக் கைவிடக்கூடாதா?
நீ ஒரு முடிவெடுக்கணும்,
இப்போதே முடிவெடுக்கணும். நம்மால் முன்னேற முடியாது...
என்ன முடிவு?
புரியுதா, நீ இதையெல்லாம் ஒதுக்கிவிட முடிவெடுக்கலாம்,
நீ வாழ்ந்து கொண்டிருந்த வாழ்வுக்கு நீ திரும்பலாம்,
அதை வாழ்ந்து, வாழ்ந்து, வாழ்ந்துகொண்டே இருக்கலாம்.
கர்ப்ப பரிசோதனை
அல்லது நீ வித்தியாசமாக ஏதேனும் செய்யலாம்.
கலையுணர்வில்லாத காலக்கோட்டை பின்பற்றாத வாழ்க்கை வாழலாம்,
காலக்கோடே இல்லாமல் வாழலாம்.
எந்நேரமும் எதுவும் நடக்கக்கூடிய வாழ்க்கை.
கட்டுப்பாடுகள் அற்ற வாழ்க்கை.
நீ முதல் முறை கேட்ட அமைதியைப்பற்றி நீ சொன்னது நினைவிருக்கா?
அது இத்தனை உயிர்ப்புடன் இருக்கும் என்று நான் அறியவில்லை.
அப்போ, என்னவாக இருக்கப்போகுது?
அவள் விழித்துவிட்டாள்.